Actueel
Kijk maar in de hal...
Kijk vlug voor meer informatie
De Troostboom
Er staat een echte winterbloeier in de tuin.
Donkere takken, nauwelijks een bladknop.
Alleen dieproze bloemtrosjes.
Ik zou een paar takjes willen plukken...
voor op de vaas...of toch maar niet?
“Prachtig, nietwaar?”
ik schrik op.
Er staat een oudere heer op het pad.
Lang en mager, wit haar dat beweegt in de wind.
Ik raak één van de bloemen aan.
Hij zal wel een prachtige Latijnse naam hebben.
“Viburnum, “ zegt hij deskundig.
“Viburnum...en nog iets”.
“Ik noem hem troostboom.”
“Omdat u behoefte heeft aan troost?”
“Wie niet,” zeg ik verdedigend.
Bloeien als er niets anders bloeit,
geuren naar honing, naar zomer.
Geen last op je schouders.
Vrij zijn. Dat is toch heerlijk.
Hij glimlacht.
“Zoiets als een pleister op je zere knie.
Het gevoel dat straks de pijn weg is.
Een nieuw begin...bedoelt u dat?”
Ik heb geen weerwoord.
Vriendelijk groet hij me en
vervolgt neuriënd z'n weg...
Comfort ye, comfort ye my people...
says your God.
Zonder takjes ga ik naar binnen.
Februari 2012 JJW